Nigdy nie dojdziemy do porozumienia

Nie pochwalam ich zachowania, a mimo to nie odsuwam ich od siebie. Chyba jednak kogoś w życiu potrzebuje. Jak można bawić się ludźmi ? jak tak można, krytykuje, lecz to do niektórych nie trafia.
Ale jeszcze większe zdziwienie prowadzi mnie w stronę osób, które chcą być z ludźmi, którzy się nimi bawią. I dziwić się, że nie potrafię niekiedy dogadać się z ludźmi? przecież to wszystko nie ma sensu, trzeba okazać trochę człowieczeństwa.... Czy, aż tak liczy się ten cholerny wygląd? czy tylko dlatego warto być z kimś? dla mnie to chyba coś więcej.  Nigdy nie dojdziemy do porozumienia.                    Ivina

"Człowiek nie jest stworzony do klęski, człowieka można zniszczyć,ale nie pokonać''

Czemu zbliżasz się, gdy ja nie pozwalam, nie wyrażam na to zgody, nie chcę... mimo tych wszystkich uczuć...  to mnie zabija, od środka, nie ma lekarstwa. Czy można wylogować się z życia? Odejdź, proszę, już się pożegnałam.                 Ivina

czy potrafisz to dostrzec?

Jak długo jeszcze zdołam bawić się w to wszystko? Co się stało z tymi wszystkimi ludźmi zasada oko za oko, ząb za ząb... wydaje mi się, że już tylko ja chcę wszystkich jednoczyć. Przecież chcę by było dobrze.... niektórzy nie potrafią tego dostrzec, a ja nie potrafię okazać obojętności. Nie potrafię być taka jak oni, oni wszyscy. Czy naprawdę nie da się inaczej podejść do niektórych rzeczy? czy to sprawia aż taką trudność, ludzie trochę wyrozumiałości, a przede wszystkim człowieczeństwa... nie zachowujmy się jak zwierzęta. Sama nie zdołam zatrzymać tego wszystkiego.                                                Ivina

''Zdaje mi się,że widzę...gdzie? Przed oczyma duszy mojej''

Serce odmawia posłuszeństwa, płuca już nie chcą wdychać ''śmiertelnego'' dymu, rozum wciąż poucza, a dusza, dusza już się zagubiła w tym całym zawirowaniu.

Walcz póki starczy sił

Nie potrafię wytłumaczyć tego co się ze mną dzieje, mam dość ucieczek przed światem, chcę się z nim zmierzyć, sprostać jego oczekiwaniom. Czuję jak tracę siebie, nic już nie potrafię wyjaśnić, to mnie przerasta,czemu poddajesz mnie próbie? przecież wiesz, że polegnę, wszystko się liczy,  wszystko ma swój ukryty sens, tylko trzeba chcieć go znaleźć. Wolność, tak wielkie słowo, przywracające we mnie nadzieje, wszystkie te pozytywne emocje, które tak za wszelką cenę próbuję ukryć, zwalczyć w sobie, dlaczego? inaczej nie potrafię? mylę się, walka z sobą? jak długo zdołam...                              Ivina

Mam duszę, gdybyś tylko chciał ją ujrzeć...

Świat wydaje mi się coraz dziwniejszy, coraz bardziej oddala się ode mnie, już go nie rozumiem, a może nie chcę zrozumieć? Ale daję sobie radę, chodź teraz w to zwątpiłam, jednak żyję, staram się, proszę nie odbieraj mi wiary. Samotność, tylko ona jest mi bliska, tak jest lepiej, nie chcę by ktoś doznawał przykrości z mojego powodu. Nie jest mi źle, wydawać się może trochę nieco inaczej, ja dostrzegam coś więcej niż ty, potrafię to wyczuć, gdy mam zamknięte oczy, nie próbuj zrozumieć, na to nie ma odpowiedzi, gdy kiedyś będziesz w stanie dostrzec to samo, wtedy zrozumiesz, słowa będą zbędne, spojrzysz i będziesz wiedział....
                                                                                                                                Ivina

Jakie to ważne by inni o Tobie mówili, najlepiej w superlatywach. Bez innych, jesteśmy nikim, bo przecież nie ważne jest to, że żyjesz dla siebie gdy w koło ciebie nikt tak naprawdę nigdy Cię nie poznał.
Nie przejmuj się nimi? doprawdy ? przecież właśnie dzięki tym wszystkim osobą jesteśmy tacy jacy jesteśmy. Bez innych nie uzyskalibyśmy przecież w zasadzie nic. Dość mam tego ''pokazywania kim jestem'', cholernego starania, czemu inni ludzie są tak zamknięci ? nie ufający, próbujący na każdym kroku kogoś pogrążyć, obgadać, przecież....  Czego ja nie potrafię? żyć.!                                Ivina